De boerderij was oorspronkelijk van Aniela, een Poolse die op de vlucht voor de recessie in Frankrijk terechtkwam, net voor het uitbreken van WO2. Ze trouwde met Robert, een wat oudere man, die meteen daarop als krijgsgevangene naar de Elzas werd gevoerd. Het gezin bleef kinderloos, wat haar blijkbaar veel verdriet deed, en in 1987 overleed Robert. Ze bleef in de jaren daarna alleen op de boerderij wonen en vereenzaamde nogal. Omdat ze extreme armoede had gekend, bewaarde ze alles, variërend van kalenders en tijdschriften uit de jaren vijftig tot tachtig, kalenders, verpakkingen van kattenvoer, yoghurtpotjes, blikjes, flessen, brieven, kaarten, foto's en eigenlijk alles wat je maar kunt bedenken.
Ik zal in de loop van dit blog nog wel terugkomen op die verzameling, want we hebben heel veel bewaard, om later uit te zoeken en eventueel op te hangen en in te lijsten. Wat echter vooral overheerste was de chaos in het huis: we hebben een hemelvaartvakantie lang alleen maar opgeruimd en gesorteerd en enorm veel vieze dingen verbrand: zoals bijvoorbeeld dekbedden die in 40 jaar niet gewassen waren en idem dito matrassen. Of ingemaakt confituur met héél lange schimmelbaarden.
 |
| Aniela en Robert, getrouwd en gelukkig |
 |
| Lekker, ingemaakte jam van 35 jaar oud. |
 |
| Alles bewaren, alles ophangen... |
 |
| Het goede servies, al jaren niet gebruikt en voorzien van een dikke vetlaag ter conservering. |
 |
| De stal met veel bruikbare spullen. Volgens Aniela dan toch. |
 |
| In de keuken waren de muren behangen met verpakkingen van honden- en kattenvoer. Helaas waren die van plastic en kon het vocht erachter niet ontsnappen, waardoor de kalklaag nat en schimmelig geworden was. |
 |
| De slaapkamer van Aniela, met het nog beslapen bed, de versieringen die ze maakte van oude tijdschriften en verpakkingen om de boel wat op te fleuren. |
 |
| Maar we vonden sommige dingen toch wel erg vies... |
 |
| ... dus dan is de fik erin een goede oplossing! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten