Soupir Profond: juni 2013

Vanaf het begin was al duidelijk dat de boerderij veel te lijden heeft gehad van het gebrek aan onderhoud. Aniela en Robert waren niet de mensen die graag geld uitgaven, ook niet voor zaken die op termijn veel meer geld zouden gaan kosten, dan dat ze er bij een regelmatig onderhoud aan uit moesten geven. Dus bijvoorbeeld geen dakwerken, en daarmee erg veel lekken die veel schade veroorzaakten. Het eerste wat we dan ook deden was offertes vragen in de buurt om dat te verhelpen.

Samen met de aannemers bekeken we de toestand van het dak en die was wisselend: aan de achterkant, de zonzijde, kon volstaan worden met het verwijderen van de moslaag en het vervangen van sommige stukken. De nok moest rechtgetrokken worden en de nokpannen vernieuwd en de schoorsteen en de zijkanten moesten beter afgewerkt worden en lekvrij gemaakt. Tot zover niet echt een probleem dus. De voorkant echter, de natte, koude kant, moest na rijp beraad, volledig vernieuwd worden. Dat betekende een fikse financiële aderlating en ook een ingewikkelde planning. Dak eraf is namelijk precies wat het zegt: geen dak, dus geen bescherming. Daarom dus liefst in hartje zomer en zo hadden we dan ook onze vakantie gepland.

Echter, op het moment zelf waren de weersvooruitzichten zeer ongunstig en de aannemer (Didier, een zeer vriendelijke en professionele aannemer, maar helaas een slechte weersvoorspeller) durfde niet van start te gaan. Ik echter keek omhoog en zei dat ik het risico wel wilde nemen en van start wilde gaan. Hij hield echter voet bij stuk en zo werd er de eerste twee weken in juli niets gedaan, terwijl iedere dag overigens wel gewoon droog was. Ondertussen kwam de deadline van 1 augustus steeds meer in zicht, de dag dat heel Frankrijk collectief de deur op slot doet en een maand lang niet werkt. Zo ook Didier dus. En dan gebeurt natuurlijk wat te verwachten viel: Didier was gedwongen van start te gaan in een periode die daadwerkelijk ongelooflijk slecht was. Slagregens, kou en wind op precies het moment dat het dak volledig open was. Afijn, veel was er niet te verliezen, we hadden nog geen werken gedaan die verpest konden worden en de muren hebben er een paar rustieke bruine sporen bijgekregen. Maar de voorkant is prachtig strak en afgewerkt opgeleverd. Dus eind goed al goed! En als de achterkant later ook nieuwe pannen gaat krijgen, dan duimen we voor beter weer.

De achterkant wordt schoongekrabd, gebroken pannen vervangen en de nok rechtgetrokken, ...

... maar de voorkant is een ander paar mouwen: waar het plastic zit en ook op ander plaatsen is er geen reparatie meer mogelijk. De balken zijn door lekkage zacht geworden en de mieren hebben alles weggevreten.