Een huis in Frankrijk.

On y va.

In juni 2008 kochten H. en ik na een niet zo heel lange zoektocht in Frankrijk een huis in het zuidelijkste puntje van de Haute-Marne. Dit departement van de regio Champagne-Ardennes, wat aan de meer oostelijke zijde van Frankrijk ligt, is vooral bekend om zijn landbouweconomie: het schijnt dat de verhouding dierenbezit per persoon het hoogste is van heel het land.

Het huis, gelegen in een onooglijk dorpje met 115 inwoners, was eigenlijk een ruïne, en de medebewoners hadden elkaar al meermaals aangestoten in het voorbijgaan: dat rommeltje daar is om af te breken. Maar ja, Nederlanders en hun beruchte tegendraadsheid: die afbraak is voorlopig even uitgesteld. Wij besloten om de ruïne te kopen en te veranderen in een vakantiewoning.

Dat avontuur duurt nog steeds voort en is voor ons een van de beste gebeurtenissen ooit gebleken. Af en toe slaak ik wel eens een diepe zucht (een "soupir profond" dus), omdat het niet gaat zoals ik wil, maar vaker nog slaak ik een zucht van verwondering of bewondering of van zomaar het fijne gevoel dat ik krijg als er iets moois langskomt. Daarover zal ik zo nu en dan schrijven en plaatjes laten zien. Voor de lezer alvast beaucoup de plaisir en laat maar weten wat je ervan vindt!

En dan maar meteen de eerste beelden: dit waren de foto's die onze makelaar doorstuurde en die mij —geloof het of niet — meteen in de auto deden klimmen om de deal van de eeuw te gaan sluiten!

Voorkant, de deur verscholen achter een knots van een rozenstruik.

Binnenkomst in de keuken, op smaakvolle rustieke wijze ingericht. Alleen een beetje opfrissen nodig.

Slaapkamer, ook voorzien van alle comfort.

Achterkant van het huis: het rechterdeel is van ons.

Onze wei en achtertuin.